سامي جا سلوڪ

ڀڳت ڀڄائي، ساڌو جن سيتل ڪيا

پاڻ ڏٺائون پاڻ ۾ آود يا پٽ لاهي

سامي چڙهيا سير تي، ممتا مٽائي

جڳ کي جاڳائي، واٽ ڏسن ويساھ جي

ڪانئرن ڪين اچي، محبت جي ميدان ۾

ديهي چئي ڪو سورمو، رهسي رنگ رچي

جيئن پتنگ مچي، سما ڏسي سوجھرو

پرچي ڏنو پھ، مرشد خاص مريد کي،

اٿندي وهندي عشق سان، اور انهيءَ ۾ رھ،

وٺي راه رنديءَ جي، سڀڪي سر تي سھه

ته اچي پاڻ الھه، مطلب ڪندءِ من جا.

عاشق ڪين لڪن، سورج جان هن لوءِ ۾

سدا البيلن جا، رتا نيڻ رهن

ڪاڻ نه ڪڍن ڪنهن جي، سوري پڻ سهن

اٺئي پهر وهن، سامي سپرين سان

فقيرن فراق،

                      ساڌن ڏسيو سک جو

سهجهي ڪو سامي چئي،

                     محبتي مشتاق

سٽيو جنهن سنسار جو

                    دل مون سڀ ديماق

پر چنتا کئون پاڪ

                   ملي ٿيو محبوب سان